Makale Metni:
ALEVİ:
Hz: ALİ'ye BAĞLILIK NOKTASINDA BİRLEŞEN
ÇEŞİTLİ DİNİ ve SİYASİ GRUPLAR
İÇİN KULLANILAN BİR TERİM:
Sözlükte"Ali'ye mensupé anlamına gelen kelimenin çoğul şekli Aleviyye ve
Aleviyyün'dur. Alevi terimi islam kültürü tarihinde Hz. Ali soyundan gelenler
manasında, ayrıca siyasi, tasavvufi ve itikadi anlamında kullanıla gelmiştir.
Hz.Ali soyundan, oğulları, İmam Hasan, ve İmam Hüseyin, Muhammed b. Hanefiye,
Ömer ve Abbas vasıtasıyle gelenlere Alevi denilmiştır.(Markrizi,1,8.)
Emmeviler'in son dönemlerinden itibarenHz.Ali'nin soyundan gelenlere, özellikle
(İmam Hasan ve İmam Hüseyin')in neslinden olanlar için Şerif, Seyyid, emir gibi
lakaplar yanında Alevi nisbesi de kullanılmaya başlamiş ve bu husus daha sonraki
devirlerde de devam etmiştir. Günümüzde , de aynı nesle bağlı olanlar bu nisbeyi
kullanmaktadırlar. (el-Kâmüsü'l İslami,v,463-466.) Emevi ve Abbası devirlerinde
ihtidara karşi Hz.Ali soyuna mensup çevrelerde belirlenen hareketlerde Alevi
nisbesi kendini göstermiş, fakat bazanda Hz. Ali soyu ile hiç bir bağı
bulunmayan çevreler, sadece hareketlerine nüfuz ve yaygınlık kazandırmak
amacıyla kendilerini Aleviliğe nisbet etmişlerdir. 255 (869) yılında Basra'da
ortaya çıkan Zeydi ihtilali buna bir örnek teşkil eder (bk. Mesu'üdi,vııı,58)
Aleviler üzerine oynan oyunları ve yapılan katliamları burda sıralarsak kitaplar
yetmez.Onun için sırası gelince belgelerle ispatliyacağiz.Ayrıca Hz. Ali
evlatları, Fatime'liler Mısır,da 300 yıl yüküm sürmüşlerdir: Fatime devletinin
de yıkılmasına sebep olan Salâhaddin Eyyübi,dir. Ayrıca Salâhaddin Eyyübi'nin
Devlet kitabından,da belgeler vereceğiz. İslam siyasi tarihinde ise bu terim ilk
defa hilafetle ilgili anlaşmazlıklar sırasında kullanılmaya başlamıştir.Hz
Peygamber'in vefatını müteakip ortaya çıkan ve üçüncü halifenin öldürülmesinden
sonra da şiddetlenen hilâfet münakaşalarında Hz. Ali tarafını tutanlara el-Aleviyye
veya şiatü Ali(Ali'ye bağlı olanlar,Ali taraftarları),bunların karşışındaki
gruplara da el-Ömeriye, el-Osmâniyye( Ömer ve Osman'a,dolayisıyle Ebü Bekir'e
bağlı olanlar)denilmiştir. (bk,Abdüsselam M. Hârün el' Osmâniyye câhiz
Takdim,s.5;câhiz,s.19,187;Kâdi Abdülcebbâr,ıı,377-380.)Burda bu konu açılmişken
halifelere değinmek lazım ama bu konu kendi başına bir tartişma. Çünkü
yanlışlıklarn temel kaynağı burda yatmaktadır.Eğer belgeleri sıralarsak inanınki
dört, beş cilt ansiklopedi tutar.Hz. Peygamber kendisinden sonra Dört halife
bırakmamiştır. Hz.Muhammed, kendisinden sonra oniki Yani(12 ) İmam bırakmiştır.
Ehlisünnet kardeşlerim gerçği araştırmak istemiyorlar.Körü körüne Hz.Muhammed'en
şefaat bekliyorlar.Peygamberin yaptığı Peygamberliğine karşilik onun ümmet'ti
onun neselini katletmiştır ve daha,da aynı hatayıda yapmaktadır.Yani Vahyi ile
başliyan savaş daha sona ermemiştir.Çünkü Emeviler dahada hükümet'teler.
Hz. Peygamber ölüm döşeğinde iken bana bir kağıt kalem getirin Sizlere
vasiyetimi yazayim ben'den sonra delalete düşmiyesiniz. Ömer b. Hatab şöyle
demiştir.Peygamber sayikliyor onun vasiyetine itihyacımız yoktur. Allah'ın
kitabı bize yeter demiştir. Bu bir gerçek Kurulan İslam devleti muafelet,ler
tarafından tekrar yıkılıp Emevilere teslim etmişlerdir.bunlarında kanıtlarını
tek ve teksıralıyacağız.Yine konumuzda oynanan oyulara devam edelim.Allah
yardımcımız olsun.
Bu anlamıyle Alevi terimi Hz. Ali taraftarlarından oluşan siyasi topluluğu ifade
eder.Bununla birlikte, Abbasiler'in iktidarı boyunca merkezi idarenin
zayıflaması sonucu islam dünyasının mutelif yerlerinde ortaya çıkan ve muahlli
idareyi ellerine geçiren veya müstakil devletler kurabilen sülaleler de
kendilerin Hz.Ali soyuna mensup olduklarını göstermek üzere
Alevi nisbesini kullanmışlardır:Ne yazık ki diyanet burda gerçeği
vurgulamamaktadır.Çünkü Fas'ta İdrisiler, Mısır,da Fatimeliler,Yemende
Süleymâniler ve RessilerKuzey İran'da Zeydiler,Âmül'de Hasenniler,ve İspanya'da
Hammadiler ve yine İran'da safaviler, Şah İsmail Alevi devletleri kurulmuştur.(
bk.Bosworth s.25-59-63)Bunların çoğu İmam Ali a.s. soyuyla bağlantılıdır. Hala
bugün bosnada buluna Bektaşiler, de Alevidirler.Ne şekilde oyunlar
tertiplerseniz tertipleyin gerçekleri sakliyamazsınız.Çünkü dünya sır ve
hakkikat zaman biriminde,dır.İşte dört kapı kırk makam'da zamanı burdur.Allah
Teala kurân,da şöyle buyurmaktadır.Kafir,ve zalimlarin silalarıyla onlarla
savaşın.
Alevi terimi tasavvufta bazı tarikatların ortak adı olarak kullanılmiştır.Tasavvufun
xı. yüzyıldan itibaren taritaklar şeklinde teşkilâtlanmasından sonra bunlardan
bazları silsilelerini çeitli maksatlarla Hz.Ali'ye dayandıkları için "Alevi
tarikatlar" diye tanınmışlardır. Kâdiriyye ve Rifâiyye bunlardandır.Bazıları da
-Nakşibendiyye gibi -silsilesini Hz.Ebu Bekir'e dayandırdıklarından "Bekri" diye
anılmışlardır(Trimingham,s.262-263)Bu konuda,da Mezheplere ve tarikatlara ayrıca
değineceğız.onun için bu konu üzerinde fazla durmiyacağiz.Aslında her konu,nun
belgesi yeri gelince sergilemek en doğrusu olur,bizde aynısını yapacağızki
yanlışlıklara duşmiyelim.Burdada anlaşıldığı gibi Ebu Bekir'in soyu ile Aleviler
bir birilerine karıliştırmaktadır.Çok dikkatli olmak lazım,ki hata yapmamak
gerekir.
Bunun la birlikte alevi teriminin asıl anlamını kazandığı ve yaygın olarak
kullanıldığı saha, (Hz.Ali) hakkında beslenen inançlara dairdir. Genellikle
şiiler ve şia içinde yer aldıkları kabul edilen bazı mezhepler Alevi nisbesini
alırlar.Nitekim Zeydiyye, İsnâa şeriyye gibi mutedil şiiler'in yanında Beyâniyye,
ismâiliyye ve Bâtıniyyemen supları Alevi diye bilinirler.Burda diyanet
yetkililerine sormak lazım. Kendi verdikleri belgelerde Hz.İsmâil kimliği (İmam
Câfer es-sadık a.s. ma dayatmaktadırlar.Öte yandanda , Alevi olmadıklarını
söylemekteler.Acaba hangisi doğru,kendileri duşunsunler.Halbuki bütün tarih
belgelerinde İsmâil a.s. İmam Câfer es-Sadık'ın oğludur.Acaba ,Alevimi dir yoksa
değıldır.)Biz elle alacağımız her kelimenin ve her cumlenin anlamına ayrı ayrı
değinip açıklıyacağızki yanlış ve yalanlar belli olsun.Kimse bunda kocunmasın.
Fakat çağımızda asıl Aleviler olarak tanınan iki itidafi mezhep vardır.Bunlardan
biri, bugün genellikle lübnan ,suriye ,hatay yörelerinde varlığını sürdüren
Nusayrilik, diğeri ise xııı. yüzyılda Anadolu'daki etnik ve sosyal-dini
kaynaşmaların bir sonucu olarak ortaya çıkan ve xvı.yüzyılda Safeviler'in
propagandası ile gelişen kızılbaşlık'tır.Bu mezhebe bağlı olanlar Osmanlı arşiv
belgeleri ve vekâyi'nâmelerinde Kızılbaş* veya Râfiziler* diye geçmesine rağmen
bunlar kendilerine Alevi nisbesini vermişlerdir.(bk,Öztelli,s.188-189.)Diyanet'te
pes doğrusu, onlara söylenecek söz bullamıyorum. Ana doluya Aleviler gelmeden
önce, acaba ataları hangi din üzereydiler. Kendilerine sormak lazım. Bunların
kastları Hz.Peygamber'den ve İmam Ali a.s. dan intikam almaksa zaten yeteri
kadar aldılar. Eğer yine Hz.Peygamber'den şefaat beklemekse kendilerini
aldakmaktadırlar. Biraz zamete katlanırlarsa yayınlarımızı takip ederlerse doğru
ve gerçleri bulacaklardır aynı zamabda da kendilerini yargılayacaklardır. Câhiz,el'Osmâniyye(nşr.AbdüsselâmM.Hârün)Kahire1374/1955,s.19,187;Abdülsselam
M. Harün,el-Osmâniyye(Câhizi Takdim,s.5;Nevbahti,Fıraku'ş-şi'a (nşr.H.Ritter)
İstanbul 1931, s.15-16; Taberi,Târihi (Ebü'l-Fazl),ıv,283,326,340-341,493-495;Mes'üdi,Mürücü'z-Zeheb(Abdülhamid)vııı,58;Malati,et-Tenbih
ve'r-red,s.18,156;Kâdi Abdülcebbâr, Teşbitü delâ'ili'n-nübbüve (nşr Abdülkerim
osman)Beyrut,ts.,ıı,377,380,535,553;Bağdâdi, el-Fark(Abdülhamid)s.250Şehristâni,el
Milel(kilâni),1,s.174;İbnü'l Murtazâ, Tabakâtü'l-Mu'tezile,s.126;Makrizi,
itti'âzü'l-hunefâ, Kahire 1967,1,8;J.s.Trimimgham, The Sufi Orders ,in islam,
oxford,1971,s.262-263;c.Öztelli,Pir Sultan Abbal İstanbul 1971,s.188-189;Boswort,İslam
Devletleri Tarihi,s.25,59,63,91;Altan Gökalp, tetes Rouges et Bouches Noires,
Paris 1980;W.Montgomery Watt,İslam Düsüncesinin Teşekkül Devri(trc.E.Ruhi
Fiğlalı) Ankara 1981,s.92;E.Ruhi Fiğlalı. Çağımızda itikâdi İslam
Mezhepleri,Ankara 1983,s.200 vd;el-Kâmüsü'l İslami,v,463-466;Abdülbâki
Gölpınarlı,Kızıl-baş",İa,vı 789-795;W.Kâdi" Alawi",Elr..1,804-806.
Hz.Ali ( a.s. )'mın doğumuna geçmeden evvel Aleviler hakkında biraz daha bilgi
vermeye çalışacağız.Çünkü Alevi kelime kökeninden derinliğe inildiği zaman arap
kökeninden Hz.Ali evlatları ve Ali evinden gelir. Onun için İmam Ali ( a.s.)'mın
Şâadet'tinden sonra onun ve Hz.Peygamberin soyu Hz.Ali ve Hz.Fatüma'tü Zehrahdan
devam eder. (Hz.Peygamber'in bir hadisi şerifinde şöyle buyurur; Her
Peygamber'in soyu kendi sülbühünden yürür.Benim ise İmam Ali b.Ebu Talib'in den
yürür.Günümüze kadar gelmiş Aleviliğin temel kimlikleri İmam,Hasan ve İmam
Hüseyin'in soyundan ve onların evlatlarından gelir.Belgeleyeceğimiz belgelerde
Ehli Sünnet,Kardeşlerimizin getirdikleri sahhi kaynaklardandırlar.Onun içindirki
itiraz etmeleri veya kabul etmemeleri olanaksız ve imkansızdır.Kendi kuyusuna
kendileri düşen ağlamazlar.
ALEVİ: (ALEVİYYE)
Aleviler dünyanın bir çok ülkelerin çeşitli medeniyet ve kültürlerde yaşam
biçimlerde yaşayiş külürlerine sürdürmekteler.Yaşayiş yaşantı kural ve kanunları
İslam sentezisi içinde (Câfer'idirler.) Onun içinde İmam Ali ( a.s. ) anlatırken
Hz.Peygamber'in, Hz. Ali'nin soyunu ve Alevi kimliğini ele almamız lazım
gelecek.Yine Ehli sünnet velcemaat kaynaklarından ve İalam ansiklopedilerinden
ve daha deşiğişik kaynaklardan belgeler getireceğiz.
ALEVİYE:
Hz.Ali'ye nisbet edilen bir tarikat.
Süfilere göre Hz.Peygamber ilk dört halifeye değişik usullerle zikir telkinin de
bulunduğu için her birine birer tarikat nisbet edilmiştir. ( Bir sefer bu konu
ile ilgili gerçekle her hangi bir bağlantısı yoktur. Bunu ilerde kanıtliyacağız.
Dört halife hakkında gerçek değil dir. Hiç bir zamanda gerçek olmamiştır.
Ayreten bu konuyu detaylığıyla işleyeceğiz,ve duracağiz ). Daha sonra ortaya
çıkan tarikatlar bu usullere göre zikirlerine yön ve şekil vermişlerdir. ( Hz.
Peygamber'e sorulduğunda sizin vefatınızdan sonra Ümmetin durumu ne olacak; Hz.
Peygamber ( s.a.v. ) kendilerine hitaben şöyle buyurmuşlardır.Benim ümmetin
yetmiş üç fırkaya bölünecek bunların içinde sadece bir firkası bana ulaşacak. Bu
fırkada İmam Ali a.s. dir. diye buyurmuştur. Tarikatlar ve mezhepler hakında
Resulullah'ın hadislerinden herhangi bir belge yoktur. ) Tasavvuf tarihinde
Sıdıkkıyye, Ömeri'yeye, Osmaniy'ye ve Aleviy'ye adı verilen tarihkatlardan önem
kazanmiştır, genellikle hafi zikri esas alan tarikatların Hz.Ebu Bekire cehri
zikri ( bk.Zikir ) benimseyenlerin ise Hz.Ali'ye mensupolduklarına inanılmiştır.
Tekrarlamak gerekirse zikir elinin Hz.Ali ile herhangi bir bağlantıları yoktur
ve öyle bir bağlantıda bulunmamıştır.İmam Ali'nin hukuk ilmi felsefi,tarih ,
astromomi işleriyle uğraşirken kendilerine böyle çirkin şeyler mal edilmiştır.
Emevilerin arap milliyetçileri oldukları aklı selim her kes tarafından
bilinmektedir. Ömer b.Hatab tarafından İslam yönetmenliğine getirilen Maviye,
arap milliyetçiliğini tekrar canlandırması için babaları olan Ebu Süfyan'nın
taktiklarini tekrar yönetmenliğe geçirmiştir.Ali ve Ali evlatlarına mimberlerde
küfür ettirmiş ve arap milliyetçiliğini tekrar canlandirmiştir.Ayreten bu
konular tekrar tekrar işlenecek islami alem bunları nefretle
öğrenecektir.Arap milliyetçiliğine karşılık Hz.Ali ve Aleviyye milletçiliği
meydana getirmek istemiştır.Bunlar İslam sentezisi için kendi başlarına bir
ekol,dur.Bu ekol,ları işleme zamanları geldiği zaman detaylığıyla ele alınacak
ve işleme konunalcaktır.
Hz.Ali ve soyunun yer aldığı tarikat silsilelerine "Silsilstü'z- zeheb"(altın
halka)adı verilmektedir. Bu tür silsilerde şu isimler yer alır:Hz.Ali Hz.
Hüseyin, Zeynelâbidin,Muhammed Bâkır,Câfer es-Sâdık,Musâ el-Kâzım,Ali er-Rızâ,
Mârüf-i Kerhi,Seri es- Sakati, Cüneyd-i Bağdâdi,Ebu Ali er-Rüzbâri, Ebü Ali el-Kâtib,Ebü
Osman el-Mâğribi, Ebü'l- Kâsım el-Gürgâni,Ebü Ali el- Fârmendi,Yüsuf-i.Bu
silside yer alan ilk yedi şahıs, isnâaşeri ve Câ'fer Şiiler'inin de
kabulettikleri on iki imamın ilk yedisidır.
(Bir sefer bu belgeler insanlık bağlantısı ile hiç bir gerçek yanı bulunmiyan
bir yalan zinciridir.Bu hem Kurân'a, hemde Hz.Muhammed'e büyük bir iftiradır. On
iki imam,lar kimlerin oldukları bir zât Hz.Muhammed tarafında söylenmiştır ki
onlarıda belgeleriyle sergiliyeceğiz.Bir sefer Hz.Peygamber on iki imam hakkında
tam olarak 6207 hadisi şerif nakl etmiştır.Bu hadisleride künye belgeleriyle
vereceğizki bir ibret olsun. Haririzâde,Haddâdiyye ve Ayderüssiyye tarikatlarını
Aleviyye'nin kolları olarak zikeder(bk. Tibyan,1,vr.31a) Bunlardan Abbâdiyye
Abdullah b. Muhammed el-Abbâd'a (ölümü bilinmemektedir.) Haddâdiyye Abullah b.
Alevi el-Haddâd'a ( ölümü 1132/1720. ) Ayderüsiyye Abdullah b . Ebu Bekir el-Ayderüs'a
( ölümü 914/1508 ) nisbetedilir. Reşahât Tercümesi,s.13-14; Zebidi,ikd,s.116; a.mlf.,
ithâfü'l-aşfiyâ, s.221;Harizizâde Tibyan,1.vr
23a-32b-274b-275b-290a;Tomar-Melâmilik,s.23;Tomar-Kadiriyye, s.10;Tomar-Halvetiyye,
s.2;Mehmet Ali Avni,Tasavvuf Tarihi, İstanbul 1341,s.199-200;Kâmil Mustafa eş-Şeybi,eş-sila
beyne't tasavvuf ve't-teşşeyyu, Kahire 1969, s.438.
Ehil Olmadıkları Halde İmamlık İddiasında Bulunan Kimseler, İmamları veya
Bazısını İnkâr Edenler , Ehil Olmayan Kimselerin İmamlığını Savunanlar İsbatı
Konusu :
Çalışmalarımızın başında belirttiğimiz gibi ele alınan konuların belge ve
kaynaklara dayandırarak yapılması sağlıklı olacağından şüphe duyulmamakla
beraber insan felsefesi açısından da önemlidir. Bizde bu ilkeleri çiğnemeden
belge ve kaynakların ön sırada oluşturlmasını bir görev bildik.
Alevilik kavramlarının oluşması ve İmamlarının kimliklerinin oluşması iki ayrı
kavram olarak görmek zorundayız. Çünkü ikisi de kavram olarak aleviliği
oluşturur. Açıkçası ikiside alevidirler. Sadece burda benimsenecek konunun
Alevilerde 12 İmam'larının kimlerin olması gerekliliğinin olmasıdır. Her
Alevinin ben İmamlık idasında bulunacağım demesi de hiç bir zaman olmamıştır.
Tamin ederimki bundan sonra da bu gibi iddialarda bulunanlarda olmiyacaklardır.
Şimdi ise elimize İslam Ulemasında ön saflarını oluşturan ve Ehl-i Sünnet
alimlerininde bu eserden faaiz alan ve kendi hak mezhepleri dedikleri
imamlarınında öğretmeni olan " İmam Cafer sadık ( a.s. )'ın Usul-u Kâfi "
kitabının 1 .nci cildinin 555 c. Sayfasındaki Alevilerle bağlantılı olan
meselelerini konu edineceğiz.
Serve b. Kuleyb şöyle rivâyet etmiştir : Ebu Cafer ( Muhammed Bâkır aleyhisselâm
)'a " Kıyamet günü , Allah hakkında yalan söyleyenlerin yüzlerinin karardığını
görürsün ." ( Zümer . 60 ) âyetinin anlamını sordum, buyurdular ki : " Burada
İmam olmadığı halde " Ben İmam'ım diyen " kimse kastedilmiştir." Dedimki : "
İmamlık iddiasında bulunan kimse , Alevi olsa da mı ? " " Alevi olsa da "
buyurdu. Dedim ki : " Yani Ali b. Ebu Talib ( a.s. )'ın soyundan olsa da mı ?"
Öyle olsa da dediler. Bundan da anlaşılıyor ki sorulan sorulara ve verilen
cevaplarının İmamet hakkında insanların kendilerince beğendikleri ve sevdikleri
kimseleri imam olarak tayın edemezler. Eğer bunlar Alevi dahi olsalarda.
Fudayl , Ebu Abdullah ( İmam Cafer Sadık aleyisslâm )'dan şöyle rivayet etmişir
: İmamete ehil olmadığı halde imamlık iddiasında bulunan kimse kâfirdir.
Hüseyin b. Muhtar şöyle rivayet etmiştir ki : Ebu Abdullah imam ( Cafer Sadık
aleyisselâm )'a dedim ki : " Sana kurban olayın . " Kıyamet günü, Allah hakkında
yalan söyleyenlerin yüzlerinin karardığını görürsün " ( Sümer süresi : 60 . )
âyetiyle ne kastedilmiştir ? " Buyurdular ki : " İmam olmadığı halde imamlık
iddiasında bulunan herkes kastedilmiştir." Dedim ki : " Fâtımî- Alevi ( Fâtıma
Selamullahi aleyha'nın, Ali aleyhisselâm'ın soyundan gelenler. ) biri olsa da mı
? " Fatımî ve Alevî olsa da evet buyurdular.
Tabii ki bu gibi konuların derinliklerine inilmesi gerekir inancını taşıdığımızı
söylemeden geçmek olmaz söylerken zamanımızın kısıtlığından dolayıda bu konuyu
fazla derinleştirmekte istemiyoruz.
İbni Ebu Ya'fur, Ebu Abdullah ( Cafer Sadık aleyhisselam )'dan şöyle rivayet
etmiştir : İmamın şunları söylediğini duydum : " Allah kıyamet günü , şu üç kişi
ile konuşmaz, onları arındırmaz ve onlar için acıklı bir azab vardır. 1 ) Böyle
bir yetkisi olmadığı halde imamlık iddiasında bulunan kimse . 2 ) Allah
tarafından belirlenen imamı inkâr eden kimse . 3 ) Bu ikisinin İslam'da yerinin
olduğuna inanan kimse. " Bu gibi meselelerin genel kaynakları Hz. Muhammed (
s.a.v. )'ın hadislerinden kaynaklandığı bir gerçeğidir ki, Ehl-i Sünnet
Ulemasında bazı mezhep Şeyhleri kendilerini imamlık makamında bulmamışlardır.
Bunun dışındaki insanların veya da halifelik makamlarını temsil edenlerinse
yerinin artık ne ve neresi olduğunu varın siz düşünün.
Velik b. Sabih şöyle rivâyet etmişlerdir : Ebu Abdullah İmam ( Cafer Sadık
aleyhisselâm)'ın şöyle dediğini duydum : " Bu imamet işini iddia eden kimse ,
gerçek imam değilse, Allah onun ömrünü keser. " Ve yine aynı kaynaklardan
başkaları rivayetlerini şöyle sürdürmektedirler .
Talha b. Zeyd , Ebu Abdullah ( İmam Cafer Sadık aleyhisselâm )'dan şöyle rivâyet
etmiştir. " Bir kimse , Allah tarafından imam tayin edilen bir kimseye, Allah
tarafından imam tayin edilmeyen bir kimseyi imamlıkta ortak ederse , Allah'a
gerçektende ortak koşmuş olur. Bunun adı da açıkçası şirk'tir.
Muhammed b. Müslim şöyle rivayet etmişlerdir : Ebu Abdullah ( İmam Cafer Sadık
aleyhisselâm )'a dedim ki : Adamın biri bana şöyle dedi : " Sen son imamı bil ,
ilk imamı bilmemenin sana bir zararı olmaz." Bunun üzerine şöyle buyurdular : "
Allah o adama lânet etsin. Ben ona buğzediyorum ve onu tanımıyourm. İlk imamı
tanımadan son imamı tanımadan mümkün olabilir mi ?. ." Burdan da anlaşılmaktadır
ki Alevilerin bazılarında imamet hakkında veya kendilerini dedelik makamına
yerleştirip Alevilere imamın kendileri olup veya Kur'an'da namaz ve oruç gibi
şeylerin olmadığını söyleyenlerin hiçbir insana yakışmadığı gibi de Aleviliğede
yakışmaz yaklaşımını vermektedirler.
İbni Müskan şöyle rivayet etmiştir : Şeyh ( şeyh'ten maksat burada İmam Kâzım,
aleyhisselâm'dır " şeyh " niteliği İmam Sadık aleyhisselâm hakkında da
kullanılmıştır : ancak İbn-i Müskan'ın İmam Sadık ( a.s. )'dan aktardığı hadıs
sayısı bir kaç taneyi geçmez. Ve hatta bazılarına göre sadece bir hadis rivayet
etmiştir. Şiâ ravileri bazen takiye uyarınca imamlardan " şeyh veya dede " diye
gibi lakapları takarak itap etmişlerdir. ) İmamlar hakkında bir soru sordum.
Buyurdular ki : " Yaşayan imamlardan birini inkâr eden kimse , ölen imamları
inkâr etmiş olur."
Muhammed b. Mansur şöyle rivayet etmiştir : İmam Cafer Sadık aleyhisselâm'a "
Çirkin ir hayasızlık işledikleri zaman : Biz babalarımızı bunun üzerinde bulduk
Allah bize bunu emretti ." De Ki : " Allah çirkin hayasızlığı emretmez. Allah
hakkın'da bilmediğiniz bir şeyi mi söylüyorsunuz ? "( A'raf . 28 ) âyetini
sordum. Buyurdular ki : " Herhangi bir kimsenin , Allah'ın zina yapmayı veya
içki içmeyi yahut buna benzer bir haram işlemeyi emrettiğini iddia ettiğini
gördün mü ? " . " Hayır " dedim. Dedi ki : " öyleyse Allah'ın kendilerine
emrettiğini iddia ettikleri bu çirkin hayasızlıktan maksat nedir ' " Allah ve
velisi daha iyi bilir. " dedim.
Buyurdu ki : " Bu âyet , imameti gasp eden zorbalıkla önderliyle ilgilidir. (
Burda kast ettiği ilk üç halife ve Ehl-i Sünnet'in imamet iddiasında bulunanlar
ve Alevilerde de dedelik postunda iddia edenleri olduğunu söylemek istemiştir.
), İnsanlar , Allah'ın bunlara uymayı emrettiğini iddia ederler ; ancak Allah
böyle bir emir vermemiştir. İşte Allah, burada onların iddialarını reddediyor ve
Allah hakkında yalan söylediklerini haber veriyor ve onların bu yaklaşımın
çirkin, hayasızlık olarak isimlendiriyor." Ve daha sonra :
Muhammed b. Mansur şöyle rivâyet etmiştir : Sâlih bir kul olan İmam ( Musa b.
Cafer Sadık aleyhisselâm )'dan : " De ki : Rabbim , çirkin hayasızlığın açığını
da gizliliğini de haram kılmıştır " ( A'raf , 33 ) âyetini sordum . Buyurdular
ki : " Kur'an'ın bir açık ( zâhiri )' İ, bir de gizli ( bâtın )' i vardır.
Allah'ın Kur'an'da haram kıldığı şeylerin tümü açıktır. Bunlardan gizli olanı
zorbalık imamlarıdır. Allah'ın kitapta helâl kıldığı şeylerin tamamı da açıktır.
Bunlardan gizli olanı ise hak imamlarıdır. "
Cabir şöyle rivâyet etmiştir : Ebu cafer ( Muhammed Bâkır aleyhisselâm)'a "
İnsanlardan kimi de Allah'ı bir yana bırakarak bir takım eşler edinirler.
Onları, Allah'ı sever gibi severler . " ( Bakara , süresi . 165 ) âyetini
sordum. Buyurdu ki : Allah'a yemin olsun ki , burada kastedilen , falan ile
falanın bağlıları , dostlardır. Bunlar , Allah'ın insanlara imam olarak
belirlediği kişiyi, falanı ve falanı imam edindiler. Bu yüzden Allah şöyle
buyurmuştur : " Keşke zâlimler, azabı gördükleri zaman, bütün kuvvetin Allah'a
ait olduğunu ve Allah'ın azabının çok şiddetli olduğunu önceden
anlayabilselerdi. Uyanlar şöyle derler : Ah ! Keşke bir daha dünyaya geri
gitmemiz münkün olsaydı da şimdi onların bizden uzaklaştıkları gibi biz de
onlardan uzaklaşsaydık. Böylece Allah onlara , işlerni , pişmanlık ve üzüntü
kaynağı olarak gösterir ve onlar artık ateşten çıkamazlar . " ( Bakara , 165 -
167 ) Ardından Ebu Cafer ( a.s. ) şöyle dedi : Onlar, Allah'a yemin ederim ki,
ey Cabir zulüm imamları ve taraftarlarıdır. "
İbni Ebu Ya'fur şöyle rivâyet etmiştir : Ebu Abdullah İmam ( Cafer Sadık
aleyhisselâm )'ın şöyle dediğini duydum : " Allah kıyamet günü şu üç kişinin
yüzüne bakmaz, onları arındırmaz ve onlar için elem verici bir azap vardır.
Kendisine böyle bir yetki verilmediği halde imamlık iddiasında bulunan kimse.
Allah'ın tayın ettiği imamı inkâr eden kimse. Bu ikisinin İslâm'da yeri olduğunu
ileri süren kimse . "
Hz.PEYGAMBER'DEN NAKLEDİNLEN ( 12 ) İMAM KİMLİKLERİ:
4- 5- 6- 7-
Rasül-i Ekrem (s.a.) sayısız hadislerde, bu büyük uslih'in vasıflarını ve
müşahhasatını beyan buyurmuştur ve sözlerinin metinleri, Sahih-i Buhâri,Müslim,
Sünen-i İbni Mâce, Ebu Dâvut, Tirmizi, Müsned-i Ahmet ve benzeri hadis
kitaplarında mevcuttur.Bugün elimizde Hz. Mehdi hakkında Hz.Muhammed'in dilinden
nakledilmiş (6207) hadis vardır.Onlardan bir kısmının firistini aşağıda
veriyoruz.
1- 48 hadisde, Peygamber-i Ekrem' aynı adı taşıdığını ve künyesinin de O'nun
gibi Ebülkasım olduğunu sarahatla beyan edilmiştir.
2- 136 hadisde O'nun on ikinci İmam ve Hazret-i Resül-i Ekrem'in son vadisi
olduğunu tasrih olunmuştur.
3- 192 hadisde MEHDİ'nin (a.s.)Hazret-i Fâtima evlâdından olduğu zikredilmiştir.
214 hadisde Mehdi'nin (a.s.) Hz.İmam Ali evlâdından olduğunu beyan edilmiştir.
308 hadiste Onun (a.s.)İmam Hüseyin'in (a.s.) dokuzuncu evlâdı olduğunu
açıklamiştır.
185 hadiste O'nun (a.s.)İmam Zeyn'ül Âbidin (a.s.) evlâdından olduğu haber
verilmiştır.
103 Hadiste Mehdi'nin(a.s.)İmam Muhammed Bâkır evlâdından olduğu kaydolunmuştur.
halkın O'ndan nasıl faydalanacağı hususu bahsedilmiştir.
51 hadisde O'nun (a.s.)siması ve sireti tavsif olunmüştür.
8- 9- 10- 11- 12-
47 hadisde, O'nun denrinde İslamiyetin dünyanın tek dini olcağı,"LİYUZHİREHÜ
ALEDDİNİ KÜLLİH" âyet-i şerifesinin tahakkuk edeceği beyan olunmuştur.
123 hadisde Mehdi'nin (a.s.) şahsen cihanda sosyal adâleti kuracağı haber
verilmiştir.
293 hadiste vilâdetinden ve vilâdetinin niteliğinden bahsedilmiştir.
318 hadiste Ömrünün uzunluğuna dair izahlar yapılmımtır.
657 hadiste zuhurundan ve zuhurunun alâmetlerin bahsedilmiştir.
Yukarıdaki fihristte anlatılan 3692 hadis metnine ilâveten 2515 yarı hadis
(toplam 6207) muteber kaynaklardan olan, Lüffullah Sâfi'nin te'lifi olan "Müntehab'ül-
Eser"adlı nefis kitabında bir araya toplamiştır. Ayrıca diğer belgelerimize
devam edeceğiz.Gerçekten Alevilik hakkındaki fikir ve düşüncelerinde iddalısalar
vereceğimiz belgeleri yalanmaları gerekir,ki kendi çalısmalarına devam
etmeleri gerekir.
Rivayetlerdeki ON İKİ Halife (İMAM)'mın Kimler Olduğu İhtimalleri :
1- On iki halife, veya dört halife (Ebu Bekir, Ömer. Osman, ve Hz.Hz.Ali)'ibaret'tir.
Böyle bir ihtimalin doğru olmadığını gösteren en açık delil halifelerin
sayısının hadislerde geçen sayı ile uyuşmamasıdır.
2- On iki halife,Emevi halifeleridirler derlerse buna da imkan yoktur.
Bu itimal de birinci ihtimal gibi batıl bir ihtimaldir.Çünkü:
Evvela: Ümeyye oğulları'nın halifelerinin sayısı on iki'den çoktur.
İkinci olarak: Ümeyye oğulları'nın hilafete geçişleri Hicri 40.cı yıllarına
rastlamaktadır;Oysa on iki halifenin hilafeti hadislerden anlaşıldığına göre
Resulullah'ın (s.a.a.) vefatından hemen sonra başlamaktadır.
Üçüncü olarak: Emevi halifelerinin hem hepsi İslam'ın izzet ve bekasına sebep
olmamakla
beraber hilafetleri boyunca bir çok ihanetleride olmuştur.
3- On iki halife abbasi halifeleridir.
Bu görüş de batıldır.İkinci ihtimal de olan bütün cevap ve itirazlar burada da
geçerlidir.
4- On iki halifeyi, dört halife ile Emevi ve Abbasi halifelerinin bazları
oluşturmaktadır.
Bu itimalin bir delili olmamakla birlikte on iki halife için beyan ettiğimiz
dördüncü özellik de burada söz konusu değildir.Çünkü hadislerden, on iki
halifenin birbiri ardınca ve aralıksız olcağı anlasılmaktadır. Oysa dördüncü
ihtimale göre Emevi ve Abbasi halifelerinden hangisini seçsek halifeler arasında
zaman yönünden boşluk meydana gelecektir.
5- On iki halife Ehl-i Beyt'ten olan on iki İmam'dir ve şunlardan ibarettir.
Hz.Ali b.Ebu Talib (a.s.)
Hz. Hasan b. Ali (a.s.)
Hz. Hüseyin b. Ali (a.s.)
Hz. Ali b.Hüseyin ( Zeyn-el Abidin) (a.s. )
Hz. Muhammed b. Ali ( Bâkır ) (a.s. )
Hz. Câfer b.Muhammed (Sâdık ) (a.s. )
Hz. Musa b. Câfer (Kâzım ) (a.s. )
Hz. Ali b. Musa ( Rıza ) (a.s. )
Hz. Muhammed b.Ali (Taki ) (a.s. )
Hz. Ali b.Muhammed (Naki ) (a.s.)
Hz. Hasan b. Ali ( Askeri. ) (a.s.)
Hz. Muhammed b.Hasan (Mehdi ) (a.s. )
Bu sonuncusu Allah-u Teala'nın izniyle kıyam edip yer yüzünü adaletle
dolduruncaya kadar yaşayacaktır.Şia'ya göre Resulullah'ın (s.a.a. ) haber vermiş
olduğu (On iki ) halife bunlardan
başkası değildir. Çünkü bu halifelerin hepsi Kureyş'tendir ve Haşimi'midirler.ve
hilafetleri Resulullah'ın (s.a.v. ) vefatından hemen sonra başlamiştir..Zira
Şia'ya göre Resulullah 'ın (s.a.a. )hilafeti, sadece zahirde halka hükmetmekten
ibaret değildir. Aksine ileride de değineceğimiz gibi hilafet, zahiri hükümetin
dışında imameti de kapsayan yüksek bir makamdır.Eğer halk gerçek halifelerinin
zahiri hilafetini kabul etmeseler bile o yine aynı şekilde hilafet ve imamet
makamında baki olup diğer vazifeleriyle ameleder.Bu halifelerin, biri diğerinden
sonra aralarında bir zaman boşluğu olmaksızın, dinin izzet veiftiharı
olduklarına tarih şahhit'ti
BU GÖRÜŞÜ DESTEKLEYEN DİĞER HADİSLER:
On iki halife hadisleri, birincisi Hz. Ali (a.s. ) ve sonuncusu Hz Mehdi (a.s. )
olan on iki EHL-İ BEYT imamlarından başkalarıla uyuşmamakla birlikte bu konuda
her çeşik şek ve şüpheyi ortadan kaldıracak bir çok hadis de vardır.
a) Sekaleyn Hadis
Müslüm Sahih'inde (c.7, s.122) ve Tirmizi Sünen'inde, (c.2, s.307 ) Ahmet ibn-i
Hanbel Sünen'inde, (c.3, s.17,26,59 ve c.4,s.366,371 ve c.5, s.182,189 ve
diğerleri değişik ibaretlerle Resulullah'tan (s.a.a. ) şu hadisi
nakletmişlerdir.)
"BEN SİZİN ARANIZDA ÖYLE BİR ŞEY BIRAKIYORUM Kİ; ONA SARILDIĞINIZ TAKDİRDE ASLA
SAPMAZSINIZ: O DA GÖKYÜZÜNDEN YERE UZANAN ALLAH'IN KİTABI ve İTRETİM olan EHL-İ
BEYT'İMDİR: BU İKİSİ ( KEVSER) HAVUZUN KENARINDA BANA ULAŞINCAYA KADAR ASLA
BİRBİRİNDEN AYRILMAZLAR:"
HADİSİN ANLAMI:
Bu hadäs Kur'ân'a ve Ehl-i beyt'e birlikte sarılmayı emretmekte ve bu ikisinin
birbirinden ayrılmıyacağını ve ancak Ehl-i beyt'e sarılan kimsenin Kur'ân'a
sarıldığını iddia edebileceğini bildirmektedir. Burada şu hususlar
anlaşılmaktadır.
1- Kur'ân'da delalet ve sapıklık olmadığı ve halkı daima doğru yola hidayet
ettiği gibi, Ehl-i bey'te de delalet ve sapıklık yoktur ve Ehl-i beyt'e
sarılanlarda asla sapmazlar.
2- Kur'ân bütün asırlarda halkı hidayet etmek için geldiği ve her asırda var
olması gerektiği gibi Ehl-i beyt dae bütün asırlarda var olup, halkı hidayet
eder.
Buna biaenen burada iki ihtimal ortaya çıkmaktadır :
1- Resulullah (s.a.a. )bir taraftan halka Ehl-i beyt'e itaat etmeyi, Ehl-i
beyt'i izlemeyi emretmiştır, diğer taraftan da Ehl-i beyt'inden olmayan 12
kişiyi kendilerine ihtiaat edilmesi için halife olarak tanıtmiştır !! bu
imkansızdır.
2- Resulullah'ın (s.a.a.) on iki imamdan maksadı, Kurân'dan ayrılmayan ve Kur'ân
olduğu müddetçe var olup Ehl-i beyt'en olan iki İmam'dır.
Bellidir ki birinci ihtimal açık bir çelişkiyi içerdiğinden asla doğru bir
ihtimal sayılamaz ve bu yüzden varlık aleminin enmükemmel aklı olan Resulullah'a
(s.a.a.) hiç yakışmaz.
B - ) Gadir'i Hum Hadisi :
Resulullah (s.a.a.) Veda hacc'ından dönüşte Medineliler ile Iraklıların yolları
birbirinden ayrıldığı yer olan Gadir-i Hum'a ulaşınca Hz. Cebrail şu ayeti
indirdi:
" Ey Peygamber, rabb'inden sana indirileni tebliğ et.Eğer (bu görevini )
yapmayacak olursan, O'nun elçiliğini tebliğ etmemiş olursun.Allah seni
insanlardan koruyacaktır.Şüphesiz Allah, kâfir olan bir topluluğu hidayete
eriştirmez."(Maide, 67.)
Bunun üerine Resulullah (s.a.a. ) orada durdu; kafileden geride kalanlar da
ulaştılar.Önde gidenlerinde dönmelerini emretti.
Herkes toplanınca öğle namazı için çağrı yapıldı. Resulullah (s.a.a.) halka
namaz kıldırdı.Hava çok sıcaktı, öyle ki hacılar başlarının üzerinde bir şey
tutmak, altlarına da bir şey sermekzorunda kaldılar. Namazdan sonra Resulullah
(s.a.a.) bir konuşma yaparak Allah'u Teala'ya hamd ve sena ettikten sonra şöyle
buyurdu.
"Ey insanlar ! Benim Hakk'ın davetine Lebbeyk demem ve dünyadan göçmem
yakındır.Benim ve sizin Allah karşısında sorumluluğumuz vardır,(o halde sorguya
çekildiğinizde )ne söyliyeceksiniz ??"
Orada bulunanlar: "Senin tebliğ vazifeni yerine getirdiğine, nasihat edip
hayırımızı istediğine tanıklık edeceğiz; Allah sana hayırlı mükâfat versin"
dediler,de Resulullah'ın vefatından hemen sonra Peygamber'in Ehl-i beyt'ini katl
ettiler ve islam devletini yine Emevilere teslim ettiler.
Resulullah (s.a.a.)buyurdu ki:
"Acaba Allah'tan başka bir ilahın olmadığına, Muhammed'in Onun kulu ve elçisi
olduğuna, cennet ve cehennemin,ölümün, kıyametin ve ölülerin diriltilerek
kabirden çıkarılacaklarının hak olduğuna tanıklık etmiyormusunuz)?
Orada bulunanlar: "Bütün bunlara tanıklık ediyoruz" dediler.Bunun üzerine
Resulullah(s.a.a.) "Allah'ım Şahid ol." diye buyurdu. Sonra da şöyle devam etti:
Sesim kulaklarınıza ulaşıyor mu (Sesimi duyuyor musunuz)?
"Evet" dediler.
Resulullah (s.a.v ) . "Ben sizden önce ( kıyamette ) havuzun başına gideceğim;
benden sonra Sekaleyn'e nasıl davranacaksınız?" buyurdu.
Biri:"Sekaleyn nedir?" diye sorunca Resulullah (s.a.a.) buyurdular ki:
" Biri Allah'ın kitabı olan Sekal-i Ekber ve diğeri ise Ehl-i beyt'im olan Sekal-i
Asgar'dir.Allah Teala, bu ikisinin havuzun başın da bana ulaşıncaya kadar
birbirlerinden ayrılmayacaklarını bildirmiştir. O halde onlardan öne geçmeyin;
aksi takdirde helak olursunuz ve onlardan geriye de kalmayınız aksı takdirde
helak olursunuz."
Sonra Resulullah (s.a.a.) Ali'nin (a.s.) elinden tutarak koltuklarının altı
görünecek kadar kaldırdı, bütün halk Ali'yi görüp tanıdılar. Daha sonra
Resulullah (s.a.v. )buyurdu ki:"Mü'minlere kendilerinden daha evla (üstün ) olan
kimdir."
"Allah ve Resulü daha iyi bilir " dediler.
Resulullah (s.a.a.):"Allah benim mevlam ve ben de mü'minlerin mevlasiyim ve ben
mü'minlere kendi nefislerinden daha evla ve üstünüm.Ben kimin mevlasıysam Ali de
onun mevlasıdır.Ben kimin mevlasıysam Ali de onun mevlasıdır.Ben kimin
mevlasıysam Ali de onun mevlasıdır."
Resulullah (s.a.a) meselenin önemini belirtmek için zikredilen cümleyi üç defa
tekrarlamiştır.
Daha sonra şöyle buyurdu:
"Ey Rabbim ! Ali'yi seveni sev ve onunla düşmanlık edene düşmanlık et; onu
seveni sev,onu sevmiyeni sevme; ona yardım edene yardım et.onu alçaltmak
isteyeni alçalt;O nerede olursa hakkı onunla beraber et(Bu sözü) Hazır olanlar
olmayanlara bildirsin."
Daha sonra hacılar henüz dağılmamişken şu ayet indi:
"Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim,üzerinizdeki nimettimi tamamladım ve
size din olarak İslam'ı seçip -beğendim ( Maide, 3)
Ondan sonra halk Hz.İmam Ali (a.s.)tebrik ettiler.Asıl şaşılacak şey burda
dır.Çünkü İmam Ali (a.s.) ilk tebrik eden Ömer b. Hatab'tır.EVVET şaşırmadınız
ve yanlış da değil bu kendi başına detaylı bir konudur.İstesekte İstemesekte bu
konuyu işlemeye mecburuz.Çün Ömer b.Hatab islam'ın ikinci halifesidir ve
islam'da kurulan altı kişilik şura da Ömer b. Hatab'ın emriyle kurulmuştur.
Bu hadis ( Ben kimin mevlasıysam Ali'de onun mevlasıdır ) aşağıdaki kitapların
tamamında nakledilmiştir; ancak hadisin devamı ve geriye kalan kısmı bu
kitapların bazılarında zikredilmemiştir.
Gadir hadisinin çeşitli bölümlerinin kaynakları (Mealim-ül Medreseteyn,c.1,s.30
dan naklen) şunlardan ibarettir.
1- Mecma-zu Zevaid,c.9,s.163-165-104-105-107.
2- Şevahid-üt Tenzil, Hakim Haskani'nin eseri,c.1,s.190-191- 192-193-157-158.
3- İbn-i Kesir'in Tarihi,c.5,s.209-210-211-212-213-214.
4- Ahmed ibn-i Hanbel'in Müsned'i,c.4,s.281,368-370-372-c.1,s.118-119 ve
c.5,s.347-
370.
5- İbn-i Mace'nin Süneni, Falz-u Ali babı.
6- Hakim'in Müstedrek'i c.3,s.109.
7- Er-Riyaz-ün Nazıra,c.2,s.169.
Gördüğünüz gibi Resulullah ( s.a.v ) mü'minlerin üzerindeki velayetini Ali( a.s.
) için de tesbit ederek bu vasıtayla onu kendinden sonra hilafet makamına
oturtuyor.Bildiğimiz gibi Resulullah(s.a.a)mü'minlere kendilerinden daha evla ve
onların mevlası olduğu için ihtiaatı onlara farzdır.Bu hadis gereğince de
Resulullah (s.a.a.)Allah'ın emriyle velayet ve peygamber'in makamıdır.Hz.Ali
(a.s.)için tesbit etmiştir.Dolayısıyla da ihtiaati farz dır.
Buna binaen bu hadisten Resulullah (s.a.a.) kendilerinden haber verdiği on iki
imam ve Peygamber'in makamına gelebilecek imamlarında ilki İmam Ali (a.s.)olduğu
ve sonuncusuda Mehdi (a.s.) olduğuna varıyoruz.Bu ise yalnızca Alevi ve Şia'nın
on iki İmam hakkındaki görüşüyle uyuşmaktadır.
Resulullah'tan (s.a.v.) Gelen Hadisler On İki İmamların İsimleriyle
Tanıtmaktadır:
Buraya kadar zikrettiğimiz şeylere göz yumsak bile Resulullah (s.a.a.) hüccetin
tamamlanması için kendisinden sonraki halifelerin teker teker isim ve
künyeleriyle tanıtmiştır.On iki halifeyi isimleriyle tanıtan hadisler
çoktur.Burada onlardan bazılarını Ehl-i Sünnet kitaplarından zikrediyoruz:
1- Yenabi-ül Mevedde,s.440'da ve Allame Şeyh Muhammed ibn-i Ali El- Hanefi'nin
İthaf-u Ehl-il İslam adlı kitabında İbn-i Abbas'tan şöyle rivayet edilmiştir:
Na'sel adında bir yaudi Resulullah'ın (s.a.a.)huzuruna gelerek:
Ya Muhammed,senden sonra yerinde oturacak vasilerin kimlerdir? diye sordu.
Resulullah ( s.a.v .) Benim vasim Ali b. Ebi Talib'dir ve ondan sonra onun iki
evladı İmam Hasan ve İmam Hüseyin'dir.Sonra da Hüseyn'in dokuz evladıdır.
buyurdu. Yahudinin : Ey Muhammed,onların isimlerini bana söyle demesi üzerine
Resulullah (s.a.a.)şöyle devam etti: Hüseyin'den sonra oğlu Ali,Ali'den sonra
oğlu Muhammed, Muhammed'den sonra oğlu Câfer,Câfer'den sonra oğlu Musa, Musa'dan
sonra oğlu Ali, Ali'den sonra oğlu Muhammed, Muhammed'den sonra oğlu Ali,
Ali'den sonra oğlu Hasan, Hasan'dan sonra da Allah'ın hücceti Muhammed
Mehdi.Onlar Toplam on kişi dirler...Evlatlarımın on ikincisi gaybete çekilecek
ve gözlere görünmiyecektir. Ümmtim için bir zaman gelecektir ki, İslam ve
Kur'ân'dan sadece bir isim kalacaktır.Bu zaman da Allah onun ( Mehdi'nin) kıyam
etmesine izin verecek ve İslam'ı onun eliyle izhar edecek ve İslam'a
hayatbağişlayacaktır.
2- Feraid-üs Simtayn,c.2,s.152'de uzun bir hadiste Resulullah'tan(s.a.a.)şöyle
nakledilir:
Benden sonraki imamlar şunlardır: Hidayetçi Ali,Hidayete ermiş Hasan, adaletli
(zulme karşı koyan) Hüseyin, dinin himayetçisi Ali ibn-i Hüseyin, çok bağışta
bulunan Muhammed ibn-i Ali,halka yaralı Câfer ibn-i Muhammed, emin Musa ibn-i
Câfergüvnilir Ali ibn-i Musa,kılavus Muhammed ibn-i Ali, çaba sarf eden Ali ibn-i
Muhammed, derin ilim sahibi Hasan ibn-i Ali ve arkasında Meryem oğlu İsa'nın
(a.s.) namaz kılacağı MEHDİ.Evet müslümanlar gerçekleri saklıyanların buyurun
cenâze namazına acaba kabul edermisiniz, sizlere kalmiş bir şey?
Mukkades kitapların önceden haber vermelerine ve (6207 ) hadis-i şerife binâen
(1165 )yıl önce ( 15 Şaban, 255 H.K. ) Samerra şehrinde İmam Hasan-ı Askeri'nin
evinde dünyâ,yı teşrif eden ve Allâh'ın kudreti ile hayatta olup, gayb
perdesınde saklı olan ve bugün ömr-ü şerifinden 1165 yıl geçen cıhanın büyük
muslihinin zuhur edeceğine ve tek dünya devletini kuracağına zulmün sömürünün,
istibdadın kökünü kazıyıyacağına, adâleti,hürüyeti,ve özgürlük güsünce fikir
adâletliği kuracaği belgeleri ve kurân vahh-i mevcuttur.
On iki İmam'ın sonuncusu olan Hz.Mehdinin babası İmam Hasan-ı Askeri ve anneleri
Nercis Hatun'dur. 255 H.K. Şaban ayının 15. Günü sabahı Irak'ın Samerrâ
şehriinde dünya.ya geldiler.Zamanın gaasib halifeleri (- Tâgutları) ahâdis-i
şerife vukufları dolayısıyle ve İmam Hasan-ı Askeri'nin evinde doğarak onların
zulüm ve istibdad saraylarını yıkacağı bildiklerinden daima O mübarek mevlüdu
ele geçirmek çabasında idiler. Allâh,(c.c.) O'nun düşman elline geçmemesi için
gayb perdesi ardından koruyordu. Babaları hayatta iken, ancak en yakın sahabe
O'nun (a.f.) ziyarete nail olabiliyırlardı ve başkalarından gizliyorlardı.
İmam Hasan-ı Asker'inin vefatından sonra (5 Rebiül-evvel 260 H K) Hz Mehdi'nin
imamet devresi başladı.(İslamı anlamamız için en ömenli iki konuyu öğrenmemiz
lazımki mücadelemizi yaygın ve anlaşır bir halda gerçekleştirelim. ÜMMET ve
İMAM'MET konumu elle almadan ben müslümanım demek yanliş olur.Çünkü bu iki
kavram kendi başında çok ömenli birer ekol'dur.Şimdilik bu konu üzerinde durmayı
gerek görmüyorum.) ve halk da nâibler aracıyla ile sorunlarını arz edip Onun
kendi el yazıları ile cevaplarını alıyorlardı.
O'nun has nâibleri olan dört kişi sırasıyla şu zevat'tan ibaret idiler:
1- Osman ibni Said- 2 - Muhammed ibni (oğlu)Osman. 3- Huseyn ibni Ruh-ı Novbahti,
4- Aliyy ibni Muhammed Semuri.
Bunlardan herbiri diğerinden sonra kendileri tarafından sefârete= elçiliğe
seçiliyorlardı.
9.Şaban 329 H.K. de Hazret-i Mehdi'nin mübaret elyazıları ile müzeyyen bir
mektup Aliyy ibni Muhammed Semuri'ye hitaben gönderildi.
Ey Aliyyibni Muhammed Semuri, Sen altı gün sonra dünyadan göçeceksin; Kendi
yerine kimseyi tayin etme;ÇünküGaybet-i Kübrâ başlamiştır.Allah'ın tayın
buyurduğu güne kadar bir zuhur olmıyacaktır.(Gaybe-i Şeyh Tüsi S. 243.)
Altı gün sonra Aliyyibni Muhammed vefat etti ve küçük gaybet devresi son buldu
ve büyük ğaybet devresi başladı. Böylelikle Hazret-i Mehdi-nin (A.F.) ğaybeti
iki devreye bölünmüş oluyor:
255'den 329'a kadar (74 sene ) ğaybe-i suğrâ (= küçük ğaybet)diye adlandırılıyor
ve 329' dan bu tarafa ise ğaybet-i Kübra(= büyük ğaybet ) tâbir olnuyor.
Bugün gaybet-i kübrâ'dan tam 1092 sene geçmekte ve Hz.in de ömr-i şerifi 1165'e
varmaktadır.
Gaybet-i suğrâ'da halk , dört nâib vasıtasıyla sorunlarını İmam'a arz edip cevap
almaktaydılar.Bu zamanlarda ise kimsenin elinin o'na erişmesi imkân dâhilinde
olmadığından, sorunlarını o'nun umumi nâibleri olan Müctehidler (=taklik
merci'lerine ) müracaat ederek cevap almaları gerekmektedir.Hazret-i Mehd-i (
A.F. ) gaybet-i Suğrada nâibleri vesilesi ile gaybet-i Kübrâ'da müslümanların
vazıfeleri hakkında şöyle buyurmuşlardır.
Meydana gelecek hâdiselerde asrın müctehidlerine müracaat ediniz...Başka bir
hâdiste de şöyle buyuriyorlar:Müctehidler arasında hangisi takvâlı, Allâhın
emirlerine daha çok muti ve nefsinin arzularına daha çok karşı ise, diğerlerinin
ona taklit etmesi vâcibdir.
Şeyh Hurr'i Âmilli merhum, Ves'ail^üs-Şia adlı eserinde (18 c.98-111 )hayatta
bulunan bir müctehide taklidin vücübu konusunda 48 sahih rivayet( = hadis ) nakl
etmiştir.
Şurayı da açıklamak gerekirki k'at-i delillere istinaden Şia'da içtiad kapısı
dâima açik bulunmaktadır.İctiada erişen herkes kendi fetvasına göre amel
edebilir ve böyle bir kimsenin başka bir müctehidi taklid etmesi haramdır.
Her zamanda ictihadın yüksek derecesine erişep dört temel delil ( Kurân, Sünnet,
İcma, Akıl.) üzerinde şer'i ahkâmı istihrâç edecek kimselerin bulunması
lazımdır.Diğer insanlarda dinin esaslarını (Tevhid, Mead,Nübüvvet ) delil
yoluyla elde ettikten sonra fıhkı füru'da hayatta olan bir müctehidi taklid
etmeleri farzdır.
Taklid olunan müctehidin ictiad şartlarına sahip ve adâletinden başka zamanın
müctehidlerinin en bilgini,ve en takvâlısı nevsani arzularından uzak durabilen,
ahlaki faziletlerde en üstün olup çağının icablarını en iyi bilen ve kavrayan
olması lâzımdır.
İlk etapta getirdiğimiz 12 İmamlar hakkındaki belgelerimiz yeterli sanırım.Çünkü
konumuzu dağitmak istemiyoruz. 12.İmam'ızın hayatın elle aldığımız zaman
detaylığıyla tekrar bu konuları elle alacağız.Yeterki Ehli sünnet bizim belge ve
kaynaklarımıza cevap verebilsinler haklı bir davanın savuncuları olduklarını
ispatlaya bilsinler.Tüm değerli Müslüman kardeşlerime sesleniyorum bugüne kadar
sız değerli kardeşlerime yanliş bir İslamı entejere ettiklerini itiraf
etsinler.Belki o zaman Hz.Peygamber'in şefâatına nâil olurlar.Çünkü Hz.Peygamber;şöyle
buyurur.
Ben ilmin şehrih'yim: Ali'de kapısıdır. Kim bana gelmek isterse Ali b. Ebu
Talib'e gelsin.
|